Γενικές Μετρήσεις

Η διατροφική αξιολόγηση γίνεται με συγκεκριμένες μετρήσεις:

  • Μέτρηση Σωματικού Βάρους
  • Μέτρηση Ύψους
  • Μέτρηση Περιμέτρου Μέσης, Ισχίων, Στήθους, Βραχίονα
  • Προσδιορισμός Δείκτη Μάζας Σώματος
  • Σωματική Ανάλυση Σύστασης Σώματος με τη μέθοδο της βιοηλεκτρικής εμπέδησης (bioelectrical impedance analysis, BIA)
  • Σωματική Ανάλυση Σύστασης Σώματος με υπέρηχο

Μέτρηση Περιμέτρου σε διάφορα σημεία του σώματος

Η μέτρηση Περιμέτρου σε διάφορα σημεία του σώματος είναι ένα σημαντικό εργαλείο για την αξιολόγηση του μεγέθους του σκελετού ενός ατόμου, την κατανομή του λίπους στο σώμα και τον κίνδυνο που μπορεί να διατρέχει για την εμφάνιση παθήσεων που σχετίζονται με το υπερβάλλον βάρος.

Για την μέτρηση των περιφερειών χρησιμοποιείται μια μεζούρα και γίνονται μετρήσεις σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος, όπως η μέση, η κοιλιά, οι γλουτοί, οι μηροί, το στήθος και ο βραχίονας. Οι μετρήσεις είναι απλές και γρήγορες.

Η συστηματική μέτρηση και καταγραφή των τιμών κάθε σημείου είναι σημαντική για τη σύγκριση των αποτελεσμάτων και την αξιολόγηση των αλλαγών στο σώμα με την πάροδο του χρόνου. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να παρακολουθούμε την πρόοδο και να εκτιμούμε την αλλαγή στο σύνολο του σώματος.

Επιπλέον, υπάρχουν διεθνή όρια και στόχοι που έχουν καθιερωθεί για συγκεκριμένα σημεία, όπως η περίμετρος μέσης και ο λόγος περιφέρειας μέσης προς περιφέρεια γοφών (waist to hip ratio: WHR). Αυτά τα μετρήσιμα στοιχεία χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση του καρδιομεταβολικού κινδύνου που σχετίζεται με το υπερβάλλον σωματικό βάρος.

Συνολικά, η μέτρηση των περιφερειών του σώματος είναι ένα σημαντικό εργαλείο για την αξιολόγηση του σωματικού σχήματος και την ανίχνευση πιθανών κινδύνων για την υγεία.

Δείκτης Μάζας Σώματος

Τι είναι ο Δείκτης Μάζας Σώματος

Ο δείκτης μάζας σώματος γνωστός και ως Body Mass Index (BMI),  αποτελεί ένα συχνά χρησιμοποιούμενο μέσο για την κατηγοριοποίηση των ενηλίκων σε ελλειποβαρείς, φυσιολογικού βάρους, υπέρβαρους ή παχύσαρκους.

Υπολογισμός Δείκτη Μάζας Σώματος

Υπολογίζεται διαιρώντας το βάρος (σε κιλά) με το τετράγωνο του ύψους (σε μέτρα):

Κατηγοριοποίηση βάση ΔΜΣ

ΔΜΣ (kg/m2)

Ελλειποβαρής

< 18,5

Φυσιολογικού βάρος

18,5 – 24,9

Υπέρβαρος

25 – 29,9

Παχυσαρκία τύπου І

30,0 – 34,9

Παχυσαρκία τύπου ІІ

35,0 – 39,9

Παχυσαρκία τύπου ІІІ

≥ 40,0

  

Πώς μεταφράζονται οι κατηγορίες βάρους για το ΔΜΣ;

Κατηγορία  Βάρους

          Επίπτωση

Λιποβαρές

Αυξημένος κίνδυνος για διατροφικές ελλείψεις σε θρεπτικά συστατικά. Αυτό μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία, την ανάπτυξη και το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού.

Φυσιολογικό

Το βάρος αυτό είναι υγιές και σχετίζεται με καλή υγεία, σωστή και ολοκληρωμένη ανάπτυξη και γερό ανοσοποιητικό σύστημα.

Υπέρβαρο

Μέτριος κίνδυνος για εμφάνιση διάφορων χρόνιων νοσημάτων στην ενήλικη ζωή.

Παχύσαρκο

Υψηλός κίνδυνος για εμφάνιση διάφορων χρόνιων νοσημάτων στην ενήλικη ζωή.

Η χρήση του ΔΜΣ για την κατηγοριοποίηση του βάρους επηρεάζεται από ποικίλους παράγοντες όπως η εθνικότητα, η ηλικία (διαφορετικά όρια για παιδιά και εφήβους < 18 ετών), τυχόν παθολογικές καταστάσεις, η σύσταση του σώματος (π.χ. αθλητές με αυξημένη μυϊκή μάζα).

Γι’ αυτό ο Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) δεν είναι ενδεικτικός της επιμέρους σωματικής σύστασης και κατανομής των συστατικών του σώματος.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ως παχυσαρκία ορίζεται η υπερβάλλουσα συσσώρευση λίπους στον οργανισμό, σε βαθμό που επηρεάζεται η υγεία και η ευεξία του ατόμου (WHO, 2000).  Γίνεται λοιπόν σαφές ότι δεν είναι μόνο το αυξημένο βάρος που αυξάνει τον κίνδυνο νοσηρότητας στα υπέρβαρα ή παχύσαρκα άτομα, αλλά κατά κύριο λόγο το αυξημένο λίπος στο σώμα. Η λιπομέτρηση λοιπόν, αποτελεί τον πιο αξιόπιστο και ακριβή τρόπο ανάλυσης και αξιολόγησης της σύστασης σώματος.